Wat ik lees.

Het verslag van Brodeck.

“Ik voel me alsof ik niet geschikt ben voor dit leven. Wat ik bedoel is dat mijn leven aan alle kanten overstroomt, dat het niet bedoeld is voor een mens als ik, dat het te vol zit: te vol met gebeurtenissen, te vol met ellende. Te vol met gebreken. Misschien is het mijn eigen schuld. Misschien weet ik niet hoe je mens moet zijn. Hoe je onderscheid maakt tussen wat je moet aanpakken en wat je moet laten liggen. En misschien is het de fout van de tijd waarin ik leef, die tijd die lijkt op een grote trechter waarin het overschot van de dagen wordt gestort, alles hakt, vilt, plet en snijdt. Af en toe heb ik het gevoel dat mijn hoofd op springen staat, als een kookpot die tot de rand is gevuld met buskruit.”

(uit: Het verslag van Brodeck, Philippe Claudel, blz. 46)